پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١١
مهمترين تحولات سياسى جهان
ارکان مائده
كنفرانس امنيتى مونيخ
خلع سلاح جهانى: چهل و پنجمين كنفرانس امنيتى بين المللى مونيخ با حضور رهبرانى از جهان در »هتل بايريشرهوف« مونيخ آلمان برگزار شد. اين كنفرانس كه با حضور سه سناتور با نفوذ آمريكايى برگزار شد نخستين اجلاسيه بين المللى بود كه پس از انتخاب باراك اوباما به رياست جمهورى امريكا برگزار گرديد و سياستهاى وى را در عرصه ديپلماسى نمايان كرد.
كنفرانس امنيتى مونيخ كه اهميت آن در حضور نمايندگانى از دولت جديد امريكا از جمله جوزف بايدن (معاون اول رئيس جمهور امريكا)، جان مك كين ( نامزد جمهورى خواهان در انتخابات اخير رياست جمهورى امريكا)، جان كرى(سناتور يهودى دموكرات از امريكا) و جيمز جونز مشاور امنيتى اوباما بود، با حضور هفتاد هيات رسمى از پنجاه كشور دنيا در ٦ فوريه، برگزار گرديد . آنگلا مركل (صدر اعظم آلمان)، حامد كرزاى (رئيس جمهور افغانستان) نيكلا ساركوزى (رئيس جمهور فرانسه) و على لاريجانى (رئيس مجلس ايران) از ديگر شركت كنندگان مهم اين اجلاسيه بودند. اين اجلاسيه با محوريت خلع سلاح جهانى، آينده عراق و افغانستان و پرونده هستهاى ايران برگزار گرديد.
جوزف بايدن، معاون اول باراك اوباما كه پيشتر رئيس كميته سياست خارجى سناى امريكا بود در اين نشست به تشريح جهتگيرى اصول سياست داخلى و خارجى امريكا پرادخت. وى در اين سخنرانى اظهار داشت كه امريكا خدمات بيشترى به متحديناش مىدهد اما در مقابل انتظارات بيشترى از آنان دارد. سختان وى در رابطه با اروپا و خاورميانه، از جمله ايران پيرو صحبتهاى اوباما فصل جديدى را در روابط واشنگتن با ديگر كشورهاى جهان باز كرد. همكارى در زمينه مسائل امنيتى در سخنان بايدن نشان داد كه امريكا قصد دارد فضاى ترسناك امنيتى كه جرج بوش ايجاد كرده است را از بين ببرد. همكارى در زمينه خلع سلاح جهانى از سخنان وى و ايوانف (معاون اول نخست وزير روسيه) از محور بحثها در اين اجلاسيه بود. در اين نشست مقامات روسيه و امريكا درباره خلع سلاح جهانى سخنرانى كردند و درباره تعطيلى پايگاه هوائى »مناس« در قرقيزستان به گفت و گو پرداختند. پايگاه نظامى هوائى مناس كه در اجاره ايالات متحده براى حمايت تداركاتى سربازان امريكايى سربازانش به افغانستان است، هفته گذشته از سوى قرقيزستان تعطيل اعلام شد. اين امر با واكنش امريكا مواجه گشت. اين پايگاه در سال ٢٠٠١ ميلادى تاسيس شد و براى ايالات متحده در جنگ با طالبان درافغانستان اهميت زيادى دارد. اما اكنون قرقيزستان آن را تعطيل كرده است. روسيه هم براى ترغيب قرقيزستان به اين امر ٢ ميليارد دلار وام كم بهره و ١٥٠ ميليون دلار كمك بدون عوض در اختيار قرقيزستان قرار داده است. تعطيل اين پايگاه ضربه مهمى به واشنگتن وارد كرده است، خصوصاً زمانى كه رئيس جمهور امريكا تصميم گرفته است مركز مبارزه با تروريسم را از عراق به افغانستان انتقال دهد و خواهان افزايش نيروهاى نظامى به افغانستان است، اين مسئله باعث تشديد اختلافات مسكو واشنگتن كشته است. اختلافاتى كه از سال گذشته بر سر طرح دفاع موشكى در چك و لهستان ميان اين دو شروع شد و اكنون با تعطيلى پايگاه مناس شدت يافته است. كنفرانس مونيخ همزمان با شدت گرفتن اختلافات روسيه و امريكا شروع شد، اما هر دو طرف در اين كنفرانس سعى كردند به همكارى با يكديگر ادامه دهند. اما روسيه خواهان نفوذ امريكا در حيات خلوت خود نيست و امريكا هم خواهان گسترش ناتو به شرق است. به نظر مىرسد با تعطيلى پايگاه مناس روسها براى امريكا اهميتى بيشترى يافتهاند. به اين دليل كه طالبان تمام راههاى ورود تداركات از پاكستان به افغانستان را مسدود كردهاند و مسكو تنها كريدور كمك نظامى به افغانستان است. در اين نشست مقامات مسكو نشان دادند روسيه دست همكارى خود با امريكا دراز مىكند، اما اجازه نمىدهد فعال مايشاء در حيات خلات روسيه باشد. مسكو تلاش مىكند واشنگتن رإ؛ ّّظ متقاعد كند كه سياستهاى خود درافغانستان و آسياى مركزى را با روسيه هماهنگ كند و امريكا بايد قبول كند كه روسيه كريدوركمك نظامى به افغانستان است. مسكو نمىتواند چشم خود را به روى نفوذ واشنگتن به قفقاز، آسياى ميانه و اوكراين و اروپاى شرقى ببندد. بسيارى از تحليل گرايان سياسى معتقد هستند كه حمله روسيه به گرجستان، قطع گاز صادراتى روسيه به اروپا در ماه گذشته از طريق اوكراين و تاثير كرملين در تصميم دولت قرقيزستان براى تعطيلى پايگاه نظامى مناس در همين راستابوده است. البته جوزف بايدن هم در اجلاسيه مونيخ به صراحت از تصميم كاخ سفيد براى ادامه برنامه بوش در استقرار سپر دفاع موشكى در اروپاى شرقى خبر داد و از سوى ديگر نشان داد كه روسيه حق تصميمگيرى در مورد همسايگان خود را ندارد. گرچه اظهار داشت كه زمان آن فرا رسيده است كه روابط مسكو - واشنگتن از سر گرفته شود. بدين ترتيب اجلاسيه مونيخ تحت تأثير سخنان بايدن و ايوانف قرار گرفت. هر دو آنچه را كه خواستند گفتند ولى مشت خود را بطور كامل باز نكردند.
كنفرانس امنيتى مونيخ از سوى ديگر صحنه مناظره غير مستقيم ايران و امريكا بود. معاون اول امريكا اظهار داشت كه دولت جديد امريكا قصد دارد با ايران گفت و گو كند. وى گزينهاى ميان »فشار و انزوا« يا »مشوقهاى معنادار« را پيشنهاد كرد. على لاريجانى نماينده ايران در اين نشست اعلام كرد »مسئولان جديد كاخ سفيد پلهاى خراب شده را باز سازى كنند، اما ساخت پلهاى جديد نيازمند استراتژى نوين و عملگرا مبتنى بر احترام متقابل و رفتارى عادلانه است، نه حرفهاى تكرارى چماق و هويج. سخنان بايدن نشان مىدهد كه امريكا رويكرد قابل توجهى در قبال ايران مطرح كرده است آن جا كه مىگويد: »ما به ايران به يك انتخاب روشن مىدهيم« اين سخن بايدن نشان مىدهد دولت اوباما در حال بازنگرى سياستهاى خود در قبال ايران است. البته امريكا باز هم تأكيد مىكند، اگر ايران دست از حمايت از تروريسم بر دارد به مشوقهاى ارزشمندى دست مىيابد. بدين ترتيب به نظر مىرسد كنفرانس امنيتى مونيخ مقدمهاى براى سرعت بخشيدن به گفت و گوهاى تهران - واشنگتن است و همچنين محلى براى بيان ايدههاى سياسى و ديپلماتيك جهانيان با توجه به تحولات جهانى باشد.
انتخابات شوراهاى استانى در عراق
پيروزى جريان »المالكى«: انتخابات شوراهاى استانى عراق در روز ٣١ ژانويه، در جوى آرام و بدون خشونت و با حضور ناظران بين المللى برگزار گرديد. در اين رقابت سياسى كه آزمايش براى كارنامه سياسى نورى المالكى، نخست وزير بود، حزب الدعوه به پيروزى دست يافت. اين نتيجه نشان داد كه اين حزب به بزرگترين و با نفوذترين حزب سياسى در عراق تبديل شده است.
انتخابات شوراهاى استانى در عراق، چهارمين انتخابات در تاريخ سياسى عراق پس از سقوط رژيم صدام حسين است. در اين انتخابات كه در ١٤ استان از ١٨ استان اين كشور برگزار شد، ١٤٤٠٠ نامزد براى دستيابى به ٤٤٠ كرسى رقابت كردند. بسيارى از كانديداها در جريان رقابتهاى انتخاباتى اعلام كردند كه به توسعه نيازهاى اجتماعى از قبيل برق، آب، بهداشت، تحصيل و مراقبتهاى پزشكى كمك خواهند كرد، اما نورى المالكى در سخنرانىهاى انتخاباتى اش بر باز سازى و امنيت عراق تأكيد داشت.
در اين رقابت ٤٨٨ گروه و جريان سياسى اعم از شيعيان، سنى ها، سكولارها و كمونيستها شركت داشتند. حضور تمام گروهها در اين انتخابات از جمله سنىها از نكات قابل توجه در اين رقابت سياسى بود. سنى مذهبها كه انتخابات قبلى را تحريم كرده بودند و تنها ٢ درصد از آنان در انتخابات شركت كرده بودنداين بار حضور فعالى داشتند استان »الانبار« كه كانون سنىها است شصت درصد واجدين شرايط در انتخابات شركت كردند. نماينده ويژه دبير كل سازمان ملل متحد، استفان ميستورا مىگويد مشاركت فعال سنىها در انتخابات نشان مىدهد كه نمايندگى آنها در برخى از مناطق كليدى افزايش يافته است و گروههاى سنى محلى، بطور دموكراتيك از طرف نمايندگان خود حمايت مىشود كه اين مسأله سبب يكپارچكى ملى خواهد شد.
از ديگر نكات قابل توجه در اين انتخابات مىتوان به ارائه ليستهاى جداگانه از سوى جريانهايى كه قبلاً با يكديگر ائتلاف كرده بودند اشاره كرد. بعضى از گروهها كه پيشتر به عنوان اتئلافهاى سنتى وارد انتخابات شده بودند، اين بار به صورت مستقل وارد عرصه سياسى اين رقابت شدند. از جمله اين ائتلافهاى سنتى، ائتلاف واحد عراق مىباشد كه متشكل از دو حزب عمده »حزب الدعوة اسلامى« و »مجلس اعلاى اسلامى« عراق است. اما اين دو گروه بصورت مستقل ليست انتخاباتى ارائه كردند. در انتخابات اخير چهارستان شمالى و كردنشين عراق شركت نداشتند. اين چهار استان كه به حالت خود مختارى اداره مىشوند داراى اختلافاتى با يكديگر و با دولت عراق بر سر اداره اين مناطق و مناقشه به سر حوزه نفتى »كركوك« ميان كردها از يك طرف و عربها و تركمنها از طرف ديگر است. اين امر باعث شد كه دولت المالكى اعلام كند تا زمان حل و فصل اين مناقشات انتخابات در اين چهار استان شمالى برگزار نشود. اين موضوع هم از نكات قابل توجه ديگر در اين انتخابات استانى بود.
از جمله مهمترين احزاب سياسى شركت كننده در شوراهاى استان عراق مىتوان ١- به جريان المالكى اشاره كرد. ائتلاف دولت قانونمدار وابسته به نورى المالكى شامل حزب الدعوه، سازمان عراق به رهبرى عبدالكريم غنزى، فهرست همبستگى به رياست قاسم داوود، كردهاى فيلى اتحاديه اسلامى، تركمنهاى عراق و فراكسيون مستقلها كه رياست آن را حسين شهرستانى وزير نفت كنونى عراق به عهده دارد و نيز فراكسيون شايسته سالارى عراق و فهرست عراق انتفاضيه شعبانيه كه در اين دوره ليست جداگانه دادند. ائتلاف دولت قانونمدار اكثريت كرسىهاى پارلمان را در اختيار دارد و اكنون در استان بغداد و بصره بيشترين آراء را كسب كرده است. ٢- ليست شهيد محراب و نيروهاى مستقل وابسته به مجلس اعلاى اسلامى متشكل از شش حزب مجلس اعلاى اسلامى عراق، موسسه شهيد محراب، سازمان بدر، تجمع مستقل، جنبش حزب الله و جنبش سيد الشهيد اين جريان در انتخابات شكست خورد. اين جريان حتى در نجف اشرف كه پايگاه مركزى اين حزب است نتوانست به اكثريت آراء دست يابد. گر چه اين حزب در انتخابات شوراهاى استانى سال ٢٠٠٥ موفق به كسب ٥٥ درصد آراء شده بود. اين حزب خواهان فدراليسم است. ٣- جريان صدر كه از دو فهرست آزادگان مستقل وابسته به هيأتهاى سياسى و النزهه و الاعمار در انتخابات شركت داشتند. اين جريان توانست به نتيجه خوبى در انتخابات دست يابد. با توجه به اينكه تنها در هفته پيش از انتخابات، از اين احزاب سياسى حمايت كرده بود. ٤- جريان نوپاى اصلاح ملى به رهبرى ابراهيم جعفرى ٥ - تجمع مشروع عراق و فهرست شال آلوسى (جريانهاى سنى مذهب). ٦- فهرست اياد علاوى. اياد علاوى نخست وزير سابق عراق در اين انتخابات به موفقيت نسبى نائل آمد و در ١٠ استان از ١٤ استان نتايج خوبى به دست آورد. علاوى كه شيعه سكولار و از اعضاى سابق حزب بعث عراق است. اكنون دوباره وارد عرصه سياست شده است. اكنون وى پيشنهاد ائتلاف با جريان مجلس اعلا و شهيد محراب را مطرح كرده است. در صورتى كه اينها با يكديگر ائتلاف كنند حزب الدعوه وابسته به نورى المالكى را رقيب تازهاى در عرصه حكومت دارى روبرو خواهند شد. ٧ - احزاب كمونيست از ديگر جريانهاى شركت كننده در اين انتخابات استانى بودند كه ليستهاى جداگانهاى را ارائه كردند. اين ليستها نشان مىدهد كه مالكى براى اينكه همچنان محبوب باشد بر اصول دموكراسى پاى مىفشارد. بدين ترتيب تكثر احزاب و ارائه ليستهاى جداگانه در اين انتخابات نشان از دموكراتيك بودن وى مىدهد. همچنين عدم ائتلاف در شوراهاى استان داراى اين امتياز است كه نشان مىدهد احزاب و گروهها از چه وزن و اعتبارى در بين مردم عراق برخوردار هستند.
اين انتخابات كه با پيروزى جريان المالكى به پايان رسيد، نخست وزير عراق سعى كرد با نيروهاى ملى و مذهبى بلوكى به نام »ائتلاف دولت قانونمدار« را تشكيل دهد، ائتلافى كه به پيروزى المالكى و حزب الدعوه منجر شد. حزب الدعوه، حزبى است كه كار سياسى خود را در سال ١٩٥٧ ميلادى به رهبرى »محمد باقر صدر« شروع كرد. تشكيلات داخلى اين حزب به شكلى كاملا دموكراتيك و از دو بخش كميته اجرايى و سازمان ملى تشكيل شده است. اعتقاد به حقوق شهروندى - دموكراسى و جامعه مدنى از اصولى است كه اين حزب به آن پاى بند مىباشد. تعدادى از اعضاى آن در زمان رژيم سابق عراق در ايران و اروپا زندگى كردند. با سقوط حكومت صدام دوباره به عراق بازگشتند و فعاليت سياسى خود را شروع كردند اين حزب توانست در ميان عشاير و قبايل عراق نفوذ پيدا كند و تمام رقباى خود را بدون درگيرى و خشونت به حاشيه براند. بدين ترتيب حزب الدعوه توانسته است در دو سال اخير به موفقيتهايى نائل آيد.
اقدامات مثبت و سازنده مالكى از جمله بازسازى ارتش و نيروهاى امنيتى و تصفيه اين دو از گروهكها و بعد از اتفاقات شهرك صدر و سركوب آنان، محبوبيت آقاى نخست وزير و حزب الدعوه را بيشتر كرد. اكنون هم مالكى توانسته است با كسب ١/٥ ميليون رأى به عنوان رهبرى كاريزماتيك در برقرارى امنيت، ثبات و دموكراسى در اين كشور موفق باشد. محبوبيت وى را دو چندان شده است. اما پيروزى جناح المالكى باعث ناخرسندى منتقدين وى در امر حكومت شده است. يعنى كسانى كه معتقدند نخست وزير خلاف قانون اساسى تمامى صلاحيتهاى حكومتى را از آن خود كرده است. اين منتقدين اكنون در ساختار سياسى عراق جايگاه مهمى ندارند و تنها چند كرسى را در پارلمان در اختيار دارند.
انتخابات شوراهاى استانى در عراق كه در همبستگى داخلى ميان گروهها و احزاب نقش مهمى را ايفا كرد، نشان داد كه مردم خواهان عراقى يكپارچه و يك دولت مركزى قوى هستند.
در همين راستا روزنامه نيويورك تايمز مىنويسد عراقىها خواهان يك دولت با ثبات و قوى هستند، اما در عين حال نمىخواهند قدرت در دستان يك حزب باشد. بدين ترتيب انتخابات شوراهاى استانى در عراق كه جايگاه جريانهاى سياسى در عرصه سياست در اين كشور مشخص كرد در حالى كه دورانى جديد در سياستهاى دولت عراق مىباشد رويدادى كه تمام گروهها و جريانها در آن سهيم بودند و سكويى براى انتخابات پارلمانى آينده اين كشور به شمار مىآيد.
اولين انتخابات شوراهاى استانى در عراق در سال ٢٠٠٥ ميلادى برگزار شد. انتخاباتى كه سنىها آن را تحريم كردند. اما شوراهاى استانى در عراق با اهميت خوانده شده است. به اين دليل كسانى كه در اين انتخابات پيروز مىشوند مىتوانند اوضاع اقتصادى استان خود را به عهده بگيرند. طبق قانون اساسى عراق، دولت مركزى موظف است بودجه هر استان را در اختيار شوراها قراردهد. البته اين امر به اين معنا نيست كه استانها كاملاً خود مختارند. به اين دليل كه اين مناطق زير نظر دولت مركزى قرار دارند. از طرف ديگر طبق ماده ١١١ قانون اساسى عراق در صورت بروز اختلاف ميان دولت فدرال و مقامات محلى اولويت با قانون شوراها است.
انتخابات پارلمانى در اسرائيل
پيروزى راست گراها در انتخابات عمومى: انتخابات پارلمانى رژيم صهيونيستى اسرائيل، كه به پيروزى راست گراها انجاميد تحت تأثير حمله نظامى اسرائيل به غزه قرار گرفت. در اين رقابت انتخاباتى تريپى ليونى رئيس حزب حاكم (كاديما) به بيشترين كرسى در اين رقابت دست يافت.
در انتخابات عمومى اسرائيل حزب راست ميانه كاديما به رياست تريپى ليونى، حزب دست راستى ليكود به رهبرى بنيامين نتانياهو و حزب كارگر به رهبرى ايهود باراك سه ضلع مثلث اين انتخابات را تشكيل دادند، هر چند كه حزب راست گراى افراطى »اسرائيل خانه ما« به رياست آويگدور ليبرمن هم در اين انتخابات حضور فعالى داشت. از شگفتىهاى اين انتخابات حضور فعال حزب اسرائيل خانه ما بود. اين حزب توانست به واسطه شعارهاى ضد عربى اش در جايگاه سوم و حتى قبل از حزب كارگر قرار بگيرد. آقاى ليبرمن رئيس اين حزب كه در سال ١٩٧٨ ميلادى به اسرائيل رفت و از حاميان اصلى حزب ليكود بود، در سال ١٩٩٩ حزب اسرائيل خانه ما را تشكيل داد. حاميان وى از مهاجران راستگراى روسى هستند كه داراى سياستهاى ضد عربى مىباشند. اين حزب كوچك در دولت اولمرت حضور داشت و از زمان تأسيس حزب كاديما توسط آريل شارون، نخست وزير سابق اسرائيل، موازنه قدرت حزبى در اسرائيل را از حالت دو قطبى به وضعيت سه قطبى در آورد.
در اين رقابت كه رهبران احزاب براى ١٢٠ عضو كنست (پارلمان) رقابت كردند، احزاب دست راستى بيشترين آراء را كسب كردند و خانم ليونى توانست ٢٨ كرسى را به دست آورد و در مقام اول قرار گيرد. حزب ليكود ٢٧ كرسى و حزب اسرائيل خانه ما به ١٥ كرسى دست يافت. لازم به ذكر است كه نمايندگان كنست در اسرائيل براى يك دوره چهار ساله انتخاب مىشوند. در انتخابات پارلمانى مردم به فرد خاصى رأى نمىدهند، بلكه به احزاب رأى مىدهند. هر حزبى كه توانست پنجاه درصد آراء را به علاوه يك كسب كند مىتواند كابينه را تشكيل دهد و اگر حزبى نتوانست اين تعداد آراء را كسب كند بايد با احزاب ديگر ائتلاف كند. در انتخابات اخير هيچ حزبى نتوانسته است تعداد لازم كرسىهاى پارلمان را كسب نمايد، لذا حزب كاديما كه بيشترين آراء را كسب كرده است بايد با احزاب ديگر ائتلاف نمايد.
انتخابات پارلمانى در اسرائيل كه بيشتر تحليل گران از آن به عنوان »كابوس صلح« ياد مىكنند تحت تأثير جنگ غزه قرار گرفت و منجر به پيروزى دست راستىها در اسرائيل گرديد. مردم اسرائيل عقيده دارند كه عمليات نظامى اسرائيل مانع از شليك موشكهاى قسام فلسطينى به جنوب اسرائيل نشده است، لذا عليرغم جنايتهاى اخير دولت اسرائيل، مردم اين كشور از سياستهاى احزاب دست راستى حمايت كردند و نتيجه انتخابات پيروزى راست گرايان شد. در اين انتخابات مسئله امنيت و دفاع از شعارهاى مهم و اوليه نامزدهاى انتخاباتى بود، لذا حمله اسرائيل به غزه يكى از موضوعات رقابت انتخاباتى بين احزاب دست راستى و چپى اسرائيل در صحنه رقابتهاى سياسى بود.
بعد از سقوط دولت ايهود اولمرت به دليل شكست در جنگ ٣٣ روزه، خانم تريپى ليونى توانست در انتخابات درون حزبى بيشترين آراء را كسب كند و به رياست حزب راست ميانه كاديما انتخاب شود. بدين ترتيب وى بايد كابينه را تشكيل مىداد ولى عدم توانايى وى براى تشكيل كابينه ائتلافى، باعث شد شيمون پرز، رئيس جمهور اين رژيم با برگزارى انتخابات زود هنگام موافقت كند. ليونى كه براى تشكيل دولت ائتلافى خواهان ائتلاف با ديگر احزاب اسرائيل بود شكست خورد. يكى از اين احزاب، حزب مذهبى شاس (حزب يهوديان ارتدكس افراطى) بود. حزب شاس كه خود را حامى قشر فقير اسرائيل مىداند به عنوان پيش شرط براى پيوستن به دولت ائتلافى ليونى خواستار افزايش هزينههاى دولت - ٢٧٠ ميليون دلار - با هدف بهبود وضع رفاهى اجتماعى شد، كه ليونى با مقدارى كمتر از اين هزينه موافقت كرد. اين اختلاف باعث شد كه حزب شاس نتواند با حزب كاديما ائتلاف كند. گرچه حزب مذهبى شاس پيش از اين در كابينه اولمرت حضور داشت و مخالفتى با مذاكرات صلح خاورميانه خارج از توافقنامههاى ائتلافى دولتى نداشت، ولى نتوانست با كاديما ائتلاف كند. بدين ترتيب بود كه رئيس جمهور اسرائيل خواهان برگزارى انتخابات زود هنگام شد. در طول پنج ماه گذشته اولمرت به عنوان كفيل نخست وزيرى همچنان رياست دولت موقت اسرائيل را به عهده دارد.
با برگزارى انتخابات و با برنده شدن ليونى و پيروزى راست گرايان در اسرائيل اكنون يا خانم تريپى ليونى و يا نتانياهو نخست وزير آينده خواهد شد و به رهبرى حزب اسرائيل خانه ما كه در رتبه سوم اين رقابتهاى انتخاباتى قرار گرفته است نقش مهمى واگذار خواهد شد. به اين دليل كه اين حزب با آرائى كه كسب كرده به نيرويى تأثير گذار در اين رژيم تبديل شده است. گر چه اين حزب اعلام كرده است در صورتى حاضر است با حزب ليكود و كاديما مشاركت داشته باشد كه اين دو تعهد دهند فلسطينىهاى ساكن سرزمينهاى اشغالى ١٩٤٨ را اخراج كنند و دولت حماس را در باريكه غزه سرنگون كنند. به هر حال انتخابات پارلمانى پيچيده در اسرائيل حكايت از پيروزى راستگراها بوده است و دولت آينده اسرائيل يك دولت دست راستى ميانه رو خواهد بود. البته به نظر مىرسد اين دولت داراى ثبات چندانى نخواهد بود، چون هيچ يك از احزاب نتوانستند حائز اكثريت آراء شوند و اختلافات در درون كابينه همچنان وجود دارد.